در طب قدیم ایران از زالو برای تسویه خون،رفع مشکلات سیستم عصبی،عفونت ها،دمل و ورم های چرکی و زخم های پوستی استفاده می شد.جرجانی،رازی و ابن سینا از جمله پزشکانی بودند که با بهره گیری از این روش مطالب بسیار سودمندی برای ما به ارمغان گذاشته اند.خوشبختانه امروزه دوباره شاهد استفاده از زالو در پزشکی هستیم.امیدواریم این مقاله در نت نوشت مورد توجه شما قرار گیرد و بتوانید از فوائد زالو درمانی استفاده کنید.
زالو هنگام مکیدن خون،مواد متنوعی ترشح می کند که خواص درمانی دارند.معروف ترین ماده مترشحه از زالو هیرودین است.آب دهان زالو (بزاق )حاوی بیش از یکصد نوع ماده حیاتی مفید است که موجب درمان بیماریهای مختلفی می شود.زالو خون را بهتر از حجامت از عمق بدن بیرون می کشد.زالو انداختن برای بیماریهای پوستی مثل جوش ،دمل های صورت،لکه ها و نقطه های سیاه و سفید و نظایر آن مفید است.
زالوها در هر جلسه از درمان،خودشان را به بدن بیمار چسبانده و شروع به مکیدن خون او می کنند.سپس در همان حال پروتئین و پپتیدهایی ترشح می کنند که موجب رقیق شدن و پیشگیری از لخته شدن خون می شوند.زالوها پس از پایان کار خود،زخمی بسیار کوچک و Y شکل از خود به جا می گذارند که معمولا بدون اینکه اثری از زخم باقی بماند،پس از مدتی درمان می شود.
2/26/2026 10:08:32 AM:Published Date